کاش برنمیگشتم...

تلویزیونو خاموش کردم، نشستم زل زدم به دیوار روبروم فکر میکنم. فکر فکر فکر...

تا همین چند هفته پیش هم اصلا فکرشو نمیکردم قطعی اینترنت همچین همه زحمتهای چندسالمو به باد داده باشه که برگردم بلاگ بنویسم! الان هدمنیجر دانشگاه دنبال اینه من کجا مردم، سوپروایزرم منتظر ایمیلمه، من منتظر ایمیل هلسینکی اما دریغ یه جیکه اینترنت! چه سرنوشت ها که به باد نمیره...

هی دارم خودمو فحش میدم کاش برنگشته بودم... کاش...

این وسط درد استخون دنبالچم که وسط برفای ماینیسکایا ملق زدم سه نفر جمعمم کردن پدرمو درآورده!

~بیست و نه. دی.صفرچهار